ณัฐกานต์ 的个人资料. .~ S t o r y o f L...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
8月27日 ชี วิ ต เ พี้ ย น ๆ
อาทิตย์ ที่แล้วโดนแมวกัดมา กัดแบบว่าเต็มเคี้ยวเลยอะ
สงสัยอะดิว่าแม่งมากัดได้ไง ก็ไปย่องไปจับมันข้างหลังอะ
แมวมันกลัวมาก กลัวจนขี้แตกอะ แล้วกัดเอา
โอ๊ตก็อยู่โอ๊ตบอกว่าแมวแม่งขี้โครตเหม็น แล้วก็ ตัดสินใจ
ไปหาหมอวันรุ่งขึ้นก็ไปที่อนามัยก่อน
หมอบอกว่าต้องไปโรงบาลก็ไปโรงบาล สรุปผลคือ โดนฉีดยาไป3เข็ม
 บาทยัก1 กันหมาบ้า2 แล้วต้องไปฉีดตามนัดอีก สรุปคือ ที่ผ่านมา
ฉีดไปแล้ว7เข็มแล้ว เหมืออีก4เข็ม อ่อยยยยยยย เบื่อๆ ไม่น่าเลยกู
8月13日 วั น ห ยุ ด สุ ด แ ส น
เมื่อวานเมื่อวาน กลับบ้านที่สุพรรณมา โห่แม่งตื่นแตเช้าเลย
โครตง่วง และแล้วก็ไปถึงประมาณ 8 โมงครึ่งมั้ง
ก่อนจะไปบ้านก็แวะตลาด เพื่อซื้อขนมจีบก่อน
แต่แม่งหายไปไหนก็ไม่รู้ ไม่เจอหนมจีบ ผิดหวังมาก
(แบบว่า ขนมจีบเจ้านี้ อย่างอร่อยขอบอก กินมาตั้งแต่ตอนเด็กๆ)
พอเสร็จจากตลาด ก็กลับบ้าน ที่บ้านครื้นเครงดีใจกันใหญ่
ที่มา เค้าคงคิดถึงเนอะ แล้วเราก็ล้อมวงกินข้าวกัน
(แต่แตไม่ได้กินหรอก) ทุกคนคุยกันเรื่องดังใหญ่ หนุกหนานมาก
พอดีแตเอาไอ้บั๊กไปด้วย(กระต่าย) แล้วบ้านที่สุพรรณก็เลี้ยงแมวพอดี
เลยมามันมาเล่นด้วยกัน ดีมากที่มันไม่กัดกัน เล่นกันก็น่ารักดี
พอเทียงทุกคนก็ทอยกันหลับ แตผูกเปล นอนอยู่หน้าบ้าน
ลมพัดเย็นสบายมาก แบบว่าพัดลมนี่ มึงน้อยใจไปเลย
หลับยาวจนถึง4โมง ป้าตุ๊ก็เอาก๋วยเตี๋ยวมาให้กิน
กินเสร็จก็ไปอาบน้ำเตรียมตัวกลับบ้านที่สมุทรปารการ
พอทุกคนเตียมตัวทุกอย่างเสร็จแล้ว ก็ลากันกลับ
พอยังไม่ได้กลับเพราะว่า ไปแวะวัดไผ่โรงวัว หนุกอีกเหมือนกัน
มีเปรตเต็มเลย น่ากลัวซะมัด ไปซื้อปลาร้ากะแม่ ไม่เสี่ยงเซียมซี่
ได้เบอร์11 ทายรวมๆว่าดี เสร็จแล้วก็กลับบ้านจริงๆซะที
พอขึ้นรถได้ไม่ถึงชั่วโมงแตก็หลับ ตื่นมาอีกทีถึงพระประแดงแล้ว
แล้วอีกไม่นานก็ถึงบ้าน วันนี้สนุกมาก มีความสุขที่ได้กลับบ้านที่สุพรรณ
ญาติพี่น้องทุกคนดูน่าตาแจ่มใสที่ได้เจอกัน แม่ใหญ่ดูสุขภาพแข็งแรง
และพูดจ้อยเลย เมื่อเห็นลูกหลานมาเยี่ยม มีความสุขจริงๆกู (โทษทีรูปที่มีมาให้ดูน้อยมาก )
7月25日 ดี ที่ สุ ด แ ล้ ว
 โ อ๊ ต แ ต พ ย า ม ใ ช้ ห ล า ย วั น ๆ ที่ ผ่ า น ม า ท บ ท ว น ใ น สิ่ ง ที่ ตั ว เ อ ง คิ ด
ว่ า มั น ดี แ ล้ ว ห รื อ ว่ า ผิ ด พ ล า ด ต ร ง ไ ห น บ้า ง แ ต ไ ม่ ไ ด้ คิ ด ว่ า
เ ร า ดี กั น ก็ จ บ กั น น ะ เ พี ย ง แ ต่ แ ต ไ ม่ ไ ด้ พู ด ข อ ค ว า ม คิ ด เ ห็ น จ า ก โ อ๊ ต เ ท่ า นั้ น เ อ ง
เ พ ร า ะ โ อ๊ ต ต้ อ ง บ อ ก เ ห มื อ น ๆ ทุ ก ค รั้ ง ว่ า " อื้ ม ไ ม่ เ ป้ น ไ ร ช่ า ง มั น เ ถ อ ะ
โ อ๊ ต รั ก แ ต น ะ " แ ต ก็ เ ล ย ไ ม่ อ ย า ก ใ ห้ ตั ว เ อ ง นิ สั ย เ สี ย อี ก
แ ต คิ ด อ ยู่ ต ล อ ด น ะ ว่ า ผ่ า น เ รื่ อ ง ร า ว นั้ น ม า ไ ด้ ไ ง
แ ล้ ว มั น ก็ จ บ ต ร ง ที่ ว่ า ก็ โ อ๊ ต รั ก แ ต ไ ง เ รื่ อ ง นี้ เ ป้ น เ รื่ อ ง ที่ รุ้ ม า น า น แ ล้ ว
แ ต เ อ ง ตั้ ง ห า ก ที่ ไ ม่ ย อ ม ล ด ล า ว า ศ อ ก ยั ง ไ ม่ ย อ ม เ รื่ อ ย ไ ป
จ น ทำ ใ ห้ โ อ๊ ต เ อ ง ก็ อ่ อ น ล้ า แ ล ะ ทำ ร้ า ย ตั ว แ ต เ อ ง ด้ ว ย
โ อ๊ ต จ๋ า แ ต ข อ โ ท ษ น ะ ที่ ไ ม่ ไ ด้ พู ด เ รื่ อ ง นี้ เ ล ย
เ พ ร า ะ ว่ า รู้ สึ ก ผิ ด ม า ต ล อ ด รู้ สึ ก ว่ า จ ริ ง ๆ แ ล้ ว
แ ต เ อ ง มั น ไ ม่ ไ ด้ เ รื่ อ ง อ ย่ า ง ที่ โ อ๊ ต ว่ า แ ต่ โ อ๊ ต ก็ ทำ สุ ด ๆ ทุ ก ค รั้ ง ไ ม่ ว่ า จ ะ เ รื่ อ ง อ ะ ไ ร
ที่ ทำ ใ ห้ แ ต แ ต ข อ โ ท ษ แ ต่ ว่ า ไ ม่ ว่ า แ ต จ ะ โ ก ร ธ แ ต จ ะ ง อ น
แ ต จ ะ โ ม โ ห แ ต จ ะ ไ ม่ ย อ ม มั น ไ ม่ มี อ า ร ณ ม์ ไ ห น เ ล ย น ะ ที่ ไ ม่ รั ก โ อ๊ ต
ค า ว ม รั ก ใ น หั ว ใ จ ข อง แ ต มั น ยั ง เ ห มื อ น เ ดิ น ทุ ก อ ย่ า ง
ยั ง อ ยู่ เ ห มื อ น เ ดิ ม ทุ ก อ ย่ า ง จ ริ ง ๆ โ อ๊ ต จ๋ า ทำ ทุ ก อ ย่ า ง ไ ด้ ดี แ ล้ ว น ะ
ไ ม่ ต้ อ ง กั ง ว ล เ รื่ อ ง ที่ แ ต บ อ ก ว่ า
แ ต เ ฝ้ า แ ต ร อ ค น ที่ มั น จ ะ เ ข้ า ใ จ แ ต ใ น ทุ ก ๆ เ รื่ อ ง
รั บ แ ต ไ ด้ ใ น ทุ ก ส ถ า น ก า ร ณ์ แ ต รู้ น ะ ว่ า โ อ๊ ต เ สี ย ใ จ ม า ก ๆ
ที่ แ ต พู ด แ บ บ นี้ แ ต รู้ จ ริ ง ๆ น ะ แ ล้ ว โ อ๊ ต ก็ บ อ ก ว่ า มั น ไ ม่ มี จ ริ ง ห ร อ ก
ใ ช่ จ ะ มั น ไ ม่ จ ริ ง ห ร อ ก แ ล้ ว แ ต ก็ รู้ ต่ อ ม า อี ก ว่ า
สิ่ ง ที่ แ ต่ มี จ ริ งๆ มัน ยิ่ ง ก่ า ว ที่ ห วั ง ที่ ฝั น ไ ว้ ซ ะ อี ก
เ ป็ น ข อ ง ข วั ญ ที่ สุ ด ย อ ด แ ล้ ว ที่ เ ค ย ไ ด้ รั บ ม า
แ ล ะ เ รื่ อ ง จ ริ ง ที่ ต า ม ม า อี ก ก็ คื อ มั น จ ะ ค ง อ ยู่ อ ย่ า ง งี้ ต ล อ ด ไ ป
ข อ บ คุ ณ จ ริ ง ๆ ไ ม่ ใ ช่ ว่ า แ ต ฟั ง เ พ ล ง แ ล้ ว
พ อ มั น ส ะ กิ ด ใ จ ห น่ อ ย ก็ บ อ ก ว่ าแ ต ใ ห้ โ อ๊ ต น ะ
แ ต่ ว่ า เ นื้ อ เ พ ล ง แ ล ะ เ นื้ อ ห า ข อ ง มั น
คู่ ค ว ร กั บ ค ว า ม รู้ สึ ก แ ต แ ล ะ คู่ ค ว ร กั บ ค ว า ม เ ป็ น โ อ๊ ต ที่ สุ ด
แ ต รั ก โ อ๊ ต จ๋ า น ะ
แ ท น ใ จ น ะ
ไ ม่ มี อ ะ ไ ร น้ อ ย ไ ป ไ ม่ มี อ ะ ไ ร ที่ เ ธ อ นั้ น มี อ ยู่ จ ะ ไ ม่ เ พี ย ง พ อ อ ะ ไ ร ที่ เ ธ อ ใ ห้ ม า อ ะ ไ ร ที่ เ ธ อ นั้ น ทำ เ พื่ อ ฉั น อ ยู่ ก็ ดู เ กิ น พ อ เ ธ อ อ ย่ า ม อ ง อ ย่ า พู ด ว่ า ดี ไ ม่ พ อ กั บ ฉั น คิ ด ยั ง งั้ น ยิ่ ง ทำ ใ ห้ ฉั น เ สี ย ใ จ เ ธ อ ไ ม่ ดี ก็ ค ง ไ ม่ มี สั ก ค น ที่ ไ ห น ดี อ ย่ า ง ใ จ ที่ ฉั น ต้ อ ง ก า ร ฉั น รั ก ที่ ฉั น มี อ ยู่ ฉั น รู้ ใ จ ฉั น ที่ สุ ด ว่ า รั ก เ ธ อ ก็ รั ก ทุ ก อ ย่ า ง ข อ ง เ ธ อ ฉั น รั ก ที่ เ ธ อ เ ป็ น อ ยู่ ไ ม่ ไ ด้ ต้ อ ง ก า ร ค น รั ก ที่ ห ล่ น ม า จ า ก ฟ้ า อ ะ ไ ร ที่ ตั ว ฉั น มี ก็ ยั ง ไ ม่ ดี พ ร้ อ ม ไ ม่ ส ม บู ร ณ์ แ บ บ ไ ม่ ต่ า ง กั น เ ล ย ก็ ก า ร ที่ รั ก กั น ก็ ทำ ใ ห้ ชี วิ ต มั น ส ม บู ร ณ์ แ บ บ ยิ่ ง ก ว่ า ที่ เ ค ย เ ธ อ อ ย่ า ม อ ง อ ย่ า พู ด ว่ า ดี ไ ม่ พ อ กั บ ฉั น คิ ด ยั ง งั้ น ยิ่ ง ทำ ใ ห้ ฉั น เ สี ย ใจ เ ธ อ ไ ม่ ดี ก็ ค ง ไ ม่ มี สั ก ค น ที่ ไ ห น ดี อ ย่ า ง ใ จ ที่ ฉั น ต้ อ ง ก า ร ฉั น รั ก ที่ ฉั น มี อ ยู่ ฉั น รู้ ใ จ ฉั น ที่ สุ ด ว่ า รั ก เ ธ อ ก็ รั ก ทุ ก อ ย่ า ง ข อ ง เ ธ อ ฉั น รั ก ที่ เ ธ อ เ ป็ น อ ยู่ ไ ม่ ไ ด้ ต้ อ ง ก า ร ค น รั ก ที่ ห ล่ น ม า จ า ก ฟ้ า ฉั น รั ก ที่ ฉั น มี อ ยู่ ฉั น รู้ ใ จ ฉั น ที่ สุ ด ว่ า รั ก เ ธ อ ที่ รั ก ฉั น อ ยู่ อ ย่ า ง นี้ ฉั น รั ก ที่ เ ธ อ เ ป็ น อ ยู่ มี เ ธ อ ค น เ ดี ย ว ค น นี้ มั น ก็ ดี ที่ สุ ด แ ล้ ว 7月11日 HPPY BIRTHDAY
เ มื่ อ ว า น นี้ วั น ที่ 1 0 ก ร ก ฎ า ค ม เ ป็ น วั น เ กิ ด โอ๊ ต จ๋ า
เ ร า ก็ ทำ ห มู ก ะ ท ะ กิ น กั น ส นุ ก ม า ก ๆ
แ ล้ ว ก็ ต บ ท้ า ย ด้ ว ย เ ค้ ก ไ อ้ ติ ม อ ร่ อ ย สุ ด ๆ
เ ห็ น โ อ๊ ต มี ค ว า ม สุ ข แ ต ก็ ดี ใ จ น ะ 2 1 แ ล้ ว
ข อ บ คุ ณ ที่ ดู แ ล แ ต ม า ต ล อ ด น ะ
ข อ ใ ห้ มี ค ว า ม สุ ข ม า ก ๆ กั บ เ รื่ อ ง ทุ ก อ ย่ า ง ที่ จ ะ ทำ
ข อ ใ ห้ มั่ น ใ จ แ ล ะ ตั ด สิ น ใ จ ไ ด้ ดี น ะ แ ต มี ค ว า ม สุ ข ม า ก ๆ
ที่ เ ร า ค บ กั น ม า ถึ ง แ ม้ บ า ง ที จ ะ ร้ อ ง ไ ห้ เ สี ย ใ จ ไ ป บ า ง
แ ต ก็ ดี ใ จ ม า ก ๆ น ะ ที่ ค ย ที่ รั ก แ ต เ ป็ น โ อ๊ ต จ๋ า ข อ บ คุ ณ อี ก ที
แ ต รั ก โ อ๊ ต จ๋ า น ะ
 7月6日 . . . .ป่าวเลยฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย เธอบอกว่าเธอเข้าใจผิด นึกว่าฉันเป็นแบบนั้น
ตลอดเวลาที่ผ่านมา มันไม่ช่วยให้เธอ ได้ตัดสินในตัวฉันได้อย่างถูกต้องเลย
ฉันเสียใจนะ ฉันไม่เคยลืมว่าอะไร ทำให้ฉันรักเธอ รักฉันเธอเพราะอะไรฉันไม่เคยลืม
และฉันก็จะไม่มีวันลืมได้เลย ฉันไม่เคยลืมว่าทำไมฉันตัดสินใจที่จะเลือกเธอ
แต่วันนี้ คนที่ไม่รู้จักพอคือตัวฉันสิ่งที่ฉันเป็นมานานแสนนาน กับทำให้เธอเข้าใจผิด
และว่ามันเป็นสิ่งที่เลวร้าย ฉันควรต้องทำไงดี ฉันไม่รู้จริงๆ ฉันไม่อยากร้องไห้เลย
ฉันเหนื่อย และหายใจไม่ออก คิดถึงแม่วะ
6月29日 " เ ร า "
. . . คำ บ า ง คำ . . . . . . ที่ " ฉั น " ได้ ยิ น จ า ก ป า ก " เ ธ อ" . . . . . . มั น ทำ ใ ห้ " ฉั น " รู้ สึ ก ดี ทำ ใ ห้ ฉั น รู้ ว่ า ชี วิ ต ยั ง มี ค่ า . . . . . . มั น ทำ ใ ห้ " ฉั น " มั่ น ใ จ ว่ า " เ ธ อ " ยั ง รู้ สึ ก กั บ " ฉั น " เ ห มื อ น เ ดิ ม . . . . . . ไ ม่ ต้ อ ง พู ด ทุ ก วั น ข อ แ ค่ พู ด มั น บ่ อ ย ๆ . . . . . . แ ค่ นั้ น ก็ ค ง ทำ ใ ห้ " ฉั น " น อ น ห ลั บ ไ ด้ อ ย่ า ง ส บ า ย ใ จ . . . . . . แ ล ะ ทำ ใ ห้ " ฉั น " ยิ้ ม ไ ด้ ใ น วั น ที่ เ ห นื่ อ ย ล้ า แ ล ะ เ บื่ อ ห น่ า ย . . . . . . อ ย า ก ฟั ง อี ก น ะ . . . . . . คำ ที่ เ ธ อ เ ค ย บ อ ก กั น คำ ที่ ทำ ใ ห้ หั ว ใ จ ข อ ง ฉั น เ บิ ก บ า น . . . . . . แ ล ะ มี ค ว า ม สุ ข ที่ สุ ด แ ม้ ว่า ตั ว " เ ธ อ " จ ะ ไ ม่ ไ ด้ อ ยู ใ ก ล้ ๆ ก็ ต า ม . . . . . . มื อ ข อ ง " เ ธ อ " . . . . . . ที่ เ ค ย สั ม ผั ส " ฉั น " อ ย่ า ง อ่ อ น โ ย น มั น ทำ ใ ห้ " ฉั น " รู้ ว่ า . . . . . . " เ ธ อ " เ ป็ น สิ่ ง ที่ มี ค่ า ที่ สุ ด สำ ห รั บ " ฉั น " . . . . . . ทุ ก ค รั้ ง ที่ " ฉั น " อ ยู่ ใ ก ล้ ๆ " เ ธ อ " . . . . . . ทุ ก ค รั้ ง ที่ " เ ธ อ " ก อ ด " ฉั น " มั น ทำ ใ ห้ " ฉั น " รู้ ไ ด้ ว่ า . . . . . . ค ว า ม อ บ อุ่ น ข อ ง ตั ว " เ ธ อ " ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง " เ ธ อ " . . . . . . ไ ห ล ผ่ า น ม า ยั ง ตั ว " ฉั น " ทำ ใ ห้ " ฉั น " บ อ ก กั บ ตั ว เ อ ง ว่ า . . . . . . ถ้ า พ รุ่ ง นี้ ยั ง มี " เ ธ อ " อ ยู่ ข้ า ง " ฉั น " . . . . . . " ฉั น " จ ะ ทำ ทุ ก อ ย่ า ง เ พื่ อ ใ ห้ " เ ธ อ " สุ ข ใ จ . . . . . . " ฉั น " จ ะ ค อ ย ป ล อ บ โ ย น " เ ธ อ " เ มื่ อ " เ ธ อ " ทุ ก ข์ ใ จ . . . . . . " ฉัน " จ ะ ไ ม่ ทิ้ ง ใ ห้ " เ ธ อ " อ ยู่ ลำ พั ง . . . . . . แ ล ะ จ ะ อ ยู่ กั บ " เ ธ อ " ทุ ก ค รั้ ง เ มื่ อ " เ ธ อ " ไ ม่ มี ใ ค ร . . . . . ." ฉั น " จ ะ ทำ ใ ห้ "เ ธ อ" รู้ ว่ า . . . . . . ต่ อ จ า ก นี้ ไ ป จ ะ ไ ม่ มี คำ ว่ า " ฉั น " แ ล ะ " เ ธ อ " . . . . . . เ พ ร า ะ " ฉั น " จ ะ ใ ช้ ค ว า ม รั ก ทั้ ง ห ม ด ที่ " ฉั น " มี . . . . . .ทำ ใ ห้ คำ ว่ า " ฉั น " แ ล ะ " เ ธ อ " ก ล า ย เ ป็ น คำ ว่ า " เ ร า" . . .แ ล ะ อ ย า ก ใ ห้ " เ ร า " ส อ ง ค น ช่ ว ย กั น ทำ ใ ห้ คำ ว่ า " เ ร า " . . .ค ง อ ยู่ ต ล อ ด ไ ป . . .
. . . แ ต รั ก โ อ๊ ต น ะ . . 6月26日 ... ป ล่ อ ย ใ ห้ ฉั น ต า ย ...
5月6日 เ จ้ า ช า ย น้ อ ย C h a p t e r 1 ข ณ ะ ที่ ผ ม อ า ยุ ไ ด้ เ พี ย ง ห ก ข ว บ . .
ผ ม พ บ รู ป ภ า พ ที่ แ ส น วิ เ ศ ษ รู ป ห นึ่ ง
ใ น ห นั ง สื อ เ กี่ ย ว กั บ ป่ า ด ง ดิ บ ชื่ อ
เ รื่ อ ง จ ริ ง จ า ก ธ ร ร ม ช า ติ เ ป็ น รู ป งู เ ห ลื อ ม กำ ลั ง ก ลื น เ ห ยื่ อ นี่ คื อ รู ป ที่ ล อ ก ม า
เ ล ย ไ ม่ น า น มั น ก็ ข ยั บ ไ ป ไ ห น ไ ม่ ไ ด้ จ น ต้ อ ง น อ น นิ่ ง อ ยู่ ห ก เ ดื อ น ผ ม นั่ ง คิ ด ใ ค ร่ ค ร ว ญ ถึ ง เ รื่ อ ง ก า ร ผ จ ญ ภั ย ใ น ป่ า ใ ห ญ่ แ ล ะ กั บ ค ว า ม พ ย า ย า ม ผ ม พ บ ค ว า ม สำ เ ร็ จ ใ น ก า ร ว า ด รู ป แ ร ก ใ น ชี วิ ต รู ป ห ม า ยเ ล ข ห นึ่ ง ข อ ง ผ ม อ อ ก ม า อ ย่ า ง นี้ ผ ม นำ ผ ล ง า น ชิ้ น เ อ ก ไ ป อ ว ด ผู้ ใ ห ญ่ พ ร้ อ ม กั บ ถ า ม ว่ า รู ป ว า ด ข อ ง ผ ม ทำ ใ ห้ พ ว ก เ ข า ก ลั ว บ้ า ง ไ ห ม พ ว ก เ ข า ต อ บ ว่ า " ทำ ไ ม ต้ อ ง ก ลั ว ห ม ว ก ด้ ว ย ล่ ะ " นั่ น ไ ม่ ใ ช่ เ ป็ น รู ป งู เ ห ลื อ ม กำ ลั ง ย่ อ ย ช้ า ง ผ ม จึ ง ว า ด ใ ห ม่ ใ ห้ เ ห็ น ภ า ย ใ น ข อ ง งู เ ห ลื อ ม เ พื่ อ ใ ห้ ผู้ ใ ห ญ่ ไ ด้ เ ข้ า ใ จ พ ว ก เ ข า มั ก ต้ อ ง ก า ร คำ อ ธิ บ า ย อ ยู่ เ ส ม อ งู เ ห ลื อ ม ทั้ ง ช นิ ด ที่ เ ห็ น ด้ า น น อ ก แ ล ะ ด้ า น ใ น แ ล้ ว หั น ไ ป ส น ใ จ วิ ช า ภู มิ ศ า ส ต ร์
ป ร ะ วั ติ ศ า ส ต ร์ แ ล ะ ภ า ษ า ศ า ส ต ร์ จ ะ เ ป็ น ก า ร ดี ก ว่ า
ผ ม จึ ง ต้ อ ง ล ะ อ า ชี พ นั ก ว า ด ภ า พ
ผู้ ยิ่ ง ใ ห ญ่ ตั้ ง แ ต่ อ า ยุ เ พี ย ง ห ก ข ว บ
เ พ ร า ะ ผ ม รู้ สึ ก ท้ อ ถ อ ย กั บ ค ว า ม ไ ม่ ป ร ะ ส บ ผ ล
ใ น ก า ร ว า ด รู ป ผู้ ใ ห ญ่ ไ ม่ ค่ อ ย จ ะ เ ข้ า ใ จ อ ะ ไ ร เ อ า เ สี ย เ ล ย
เ ป็ น เ รื่ อ ง น่ า เ บื่ อ ห น่ า ย ที่ จ ะ ต้ อ ง ค อ ย ป้ อ น คำ อ ธิ บ า ย แ ก่ พ ว ก เ ข า อ ยู่ เ ส ม อ ผ ม บิ น ไ ปเ กื อ บ จ ะ ทั่ ว โ ล ก แ ล ะ วิ ช า ภู มิ ศ า ส ต
ร์ ก็ ช่ ว ย ผ ม ไ ด้ โ ด ย ต ร ง
ผ ม ส า ม า ถ บ อ ก ถึ ง ค ว า ม แ ต ก ต่ า ง ร ะ ห ว่ า ง
จี น กั บ อ ริ โ ซ น า ไ ด้ ใ น ทั น ที ที่ เ ห็ น
มั น เ ป็ น ป ร ะ โ ย ช น์ ม า ก ที เ ดี ย ว เ มื่ อ เ ร า ห ล ง ท า ง ใ น เ ว ล า ก ล า ง คื น
ทั้ ง ๆ ที่ ต ล อ ด ชี วิ ต ผ ม ต้ อ ง พ บ ป ะ ติ ด ต่ อ กั บ
ผู้ ค น ที่ เ อ า ก า ร เ อ า ง า น เ ป็ น จำ น ว น ม า ก
ต้ อ ง ร่ ว ม บ้ า น กั บ ผู้ ใ ห ญ่ ห ล า ย ค น เ ข า อ ย่ า ใ ก ล้ ชิ ด ที่ สุ ด แ ต่ ก็ ไ ม่ ไ ด้ ทำ ใ ห้
ผ ม รู้ สึ ก ต่อ พ ว กเ ข า ใ น ท า ง ที่ ดี ขึ้ น เ ลย แ ม้ แ ต่ น้อ ย ที่ ผ ม ยั ง ค ง ผ ม จ ะ ไ ม่ พู ด กั บ เ ข า ถึ ง เ รื่ อ ง ข อ ง งู เ ห ลื อ ม
ป่ า ใ ห ญ่ ห รื อ ด ว ง ด า ว อี
ผ ม จ ะ ป ล่ อ ย เ ข า ไ ป ต า ม ท า ง ข อ ง เ ข า
แ ล ะ จ ะ คุ ย กั น ถึ ง เ รื่ อ ง บ ริ ด จ์ ก อ ล์ ฟ
ก า ร เ มื อ ง แ ล ะ เ น ก ไ ท แ ท น
แ ล้ ว ผู้ ใ ห ญ่ พ ว ก นี้ ก็ จ ะ ดี ใ จ ที่ ไ ด้ รู้ จั ก ค น
ที่ เ อ า ก า ร เ อ า ง า น ค น ห นึ่ ง
5月5日 แ ด่ เ จ้ า ช า ย น้ อ ย ::D E A R L I T T L E P R I N C E::
เ จ้ า ช า ย น้ อ ย T H E L I T T L E P R I N C E ข อ ข อ บ คุ ณ อั ง ต ว น เ ด อ แ ซ ง แ ต ง ซู แ ป รี นั ก บิ น ช า ว ฝ รั่ ง เ ศ ส ผู้ แ ต่ ง ม า ณ ที่ นี้ ด้ว ย ค ะ : : D e d i c a t e : :
ผ ม ค ง ต้ อ ง ก ล่ า ว คำ ข อ โ ท ษ แ ก่ เ ด็ ก ทุ ก ค น ผ ม มี ข้ อ แ ก้ ตั ว อี ก ข้ อคื อ . . ผ ม มี ข้ อ แก้ ตั ว ข้ อ ที่ ส า ม อี ก ด้ ว ย คื อ . . ถ้ า ข้ อ แ ก้ ตั ว ทั้ง ห ม ด ยั ง ไ ม่ เ พี ย ง พอ ผ ม จึ งข อ เ ป ลี่ ย น คำ อุ ทิศ เ ป็ น ดั ง นี้. . แ ด่ เล ออ ง แว ร์ ธ ขณ ะ เ ป็ นเ ด็ ก ช า ย น้ อ ย 4月28日 วั น นี้ ที่ เ สี ย ใ จวั น นี้ ที่ เ สี ย ใจ
ฉั น คิ ด ว่ า สิ่ ง ที่ ฉั น ทำ เ ป็ น สิ่ ง ที่ ดี ที่ สุ ด แ ล้ว
เ พ ร า ะ ฉั น ตั ด สิ น ใ จ จ า ก ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง ฉั น เ อ ง
ว่ า ฉั น ตั้ ง ใ จ ทำ แ ต่ วั น นี้ สิ่ ง ที่ ฉั น เ พิ่ ง รู้ ม า คื อ
ทุ ก อย่ า ง มั น เ ป็ น แ ค่ ค ว า ม รู้ สึ ก
ที่ เ ห มื อ น กั บ ค น ทั่ ว ไ ป เ ค้ า ม อ ง กั น ว่ า
มั น ม า ก เ กิ น ไ ป มั น ไ ม่ ส ม ค ว ร
ต อ น นี้ ฉั น ไ ม่ ไ ด้ ยิ น เ สี ย ง ใ ค ร เ ล ย
ที่ จ ะ ม า ช่ ว ย บ อ ก ว่ า มั น ใ ช่ อ ย่ า ง ที่ ว่ า ห รื อ เ ป ล่ า รื อ ว่ า มั น ไ ม่ ดี พ อ มั น ต้ อ ง ดี แ ค่ ไ ห น งั้ น เ ห ร อ
ฉั น เ สี ย ใ จ น ะ เ สี ย ใ จ จ น ไ ม่ รู้ ว่ า จ ะ บ อ ก ว่ า ยั งไ ง
สิ่ ง ที่ ฉั น ทำ ม า ทั้ ง ห ม ด มั น ห ม ด ค ว า ม ห ม า ย
ไ ป ซ ะ ทุ ก อ ย่ า งจ ะ ทำ ยั ง ไ ง ดี ฉั น ต้ อ ง พ ย า ม ทำ ต่ อ ไ ป
ห รื อ ว่ า จ ะ เ ลิ ก ทำไ ป เ ล ย เ อ า ไ ง ดี ไ ม่ มี เ สี ย ง
อ ะ ไ ร เ ล ย ที่ จ ะ บ อ ก ฉั น ไ ด้ ห รื อ ว่ า ฉั น ต้ อ ง
จ ม อ ยู่ กั บ ค ว า ม เ สี ย ใ จ แ บ บ นี้ เ รื่อ ย ๆ
ไ ม่ มี ค วา ม แ น่ น น อ น ไ ม่ มี ค ว าม พ อ ดี
ฉั น ก็ แ ค่ อ ย า ก จ ะ บ อ ก ว่ า
เ ป็ น ห ว่ ง น ะ เ ห นื่ อ ยไ ห ม
ฉั น แ ค่ อ ย า ก ใ ห้ เ ก ร ง ใ จ กั น บ้ า ง
ฉั น แ ค่ อ ย า ก ใ ห้ เ ชื่ อ ใ ห้ สิ่ ง ที่ ฉั น บ อ ก บ้ า ง
แ ต่ ทำ ไม ทำ ไ ม
 ฉั น เ สี ย ใจ ฉั น เ สี ย ใ จ
4月23日 พั ก ร้ อ น
ห ล า ย วั น ที่ ผ่ า น ม า ( จริงๆเกือบเดือนและ) มั น ช่ า ง ร้ อ น จ ริ ง ๆ ร้ อ น ม า ก ร้ อ น ม า ย ไ ม่ รู้ จ ะ ไ ป อ ยู่ ส่ ว น ไ ห น ข อ ง บ้ า น ดี อ อ ก ไ ป ข้ า ง ห น้ า แ ด ด ก็ เ ผ า แ บ บ ว่ า มึ ง อ ย่ า อ อ ก ม า ใ ห้ กู เ ห็ น ห น้ า น ะ ไ ม่ งั้ น มึ ง โ ด น กู แ น่ น จ ะ ไ ป ห้ า ง ก็ ค น เ ย อ ะ ไ ป ส ว น ส า ธ า ร ณ ะ ก็ ร้ อ น อ ยู่ ดี อ ยู่ บ้ า น ดี ก ว่ า ม า ฟั ง เ พ ล ง ใ ห้ ใ จ เ ย็ น เ ย็ น ใ จ เ น้ อ ะ นี้เ ล ย เ อ า m v ข อ ง E T C เ พ ล ง เ ธ อ คื อ ใ ค ร
ชั่ ว ชี วิ ต ที่ เ ค ย รั ก ใ ค ร ไ ม่ เ ค ย ล้ อ เ ล่ น กั บ หั ว ใ จ
ที่ จ ะ รั ก จ ริ ง ไ ม่ ท อ ด ทิ้ ง กั น อ ย า ก จ ะ รู้
4月9日 วั น เ กิ ด ข อ ง ( คำ ว่ า ) เ ร า วั น เ กิ ด ข อ ง ( คำ ว่ า ) เ ร า เมื่อวานนี้วันที่ 8 เมษายน เป็นวันครอบรอบ1ปีที่เรารักกัน หนึ่งปีแล้วซินะโอ๊ต แตรักโอ๊ตได้1ปีแล้ว แล้วโอ๊ตก็รักแตได้1ปีแล้ว
เราสองคนมารักกัน แตไม่ได้หวังอะไรมากมายหรอกนะ หวังอย่างเดียวคืออยากให้โอ๊ตเป็นคนที่คนบนฟ้าส่งมาให้แตจริงๆ
แต่โอ๊ตทำให้แตรู้ว่โอ๊ตเป็นมากกว่านั้นมากมาย ที่ผ่านมา เราสองคนอยู่ด้วยกัน และผ่านเรื่องราว
มาด้วยกันมากมาย ทั้งสนุก ทั้งทุกข์ใจ ทั้งหัวเราะ แตร้องไห้ด้วยกัน ถึงแม้เรื่องราวมันจะผ่านมาแค่1ปี แตก็เป็น1ปีที่ทีความสุขที่สุดเลยเ
ราผูกพันกันจนแค่บีบมือกันแรงๆ ก็รู้ว่าอีกคนหนึ่งคิดยังไง ขอขอบคุณพระผู้เป้นเจ้า ที่พระองค์ทรงเป็นผู้กำหนดทุกอย่างได้อย่างลงตัว
ขอบคุณแม่ที่เลี้ยงแตมาที่สร้างแตมาให้แตมาเจอกันโอ๊ต ขอบคุณคนบนฟ้าขอบคุณบุญกุศลที่เราเคยร่วมทำร่วมสร้างกันมาจนทำให้เราได้มาเจอกัน
และที่สำสัญ ขอบคุณนะโอ๊ตที่รักแต เพราะแตก็รักโอ๊ต แบบที่โอ๊ตเป็นโอ๊ตจริงๆเพราะโอ๊ตเป็นแบบนี้แตถึงได้รักโอ๊ตนะ
ไม่ใช่ว่าโอ๊ตจะไม่เป็นแบบนี้ แตจะไม่รักโอ๊ต อาจเป็นเพราะว่าแตรู้ว่าที่โอ๊ตทำให้แตมันเป็นตัวโอ๊ต เป็นความต้องการของโอ๊ต
เป็นเพราะโอ๊ตเต็มใจอ๊ตไม่ได้เสแสร้ง ทุกอย่างที่โอ๊ตทำ แตรู้นะว่าเป็นตัวโอ๊ต โอ๊ตเต็มใจ ทำเพื่อแต
ขอให้แตนั่งนับวันครบรอบอย่างนี้เรื่อยๆ ตลอดไปนะ แตรักโอ๊ตจ๋านะ  4月6日 ว่ า ด้ ว ย เ รื่ อ ง บั๊ ก บั น นี่ ว่าด้วยเรื่องของบั๊กบันนี่
แตได้บั๊กมาเมื่อ 2ปีก่อน ไปซื้อมาจากร้านขายสัตว์แถวๆบ้าน สาเหตุที่ซื้อก็เพราะว่าเพิ่งเลิกกับแฟน แบบว่าอกหักแบบสุดๆ ก็เลยตัดสินใจซื้อเจ้านี่มาเลี้ยงเพื่อจะ
ได้ลืมเรื่องราวร้ายๆต่าง ที่เจอมา ไม่รู้เมื่อกันว่าทำไมถึงเลือกเจ้าบั๊กมานะ เป็นเพราะถูกชะตามั่ง ตอนนั้นที่คิดว่าจะซื้อ ไม่ได้สนใจหรอกว่าจะเอาพันธ์อะไร แค่
อยากเลี้ยงเท่านั้นเอง ไม่มีความรุเรื่องกระต่ายสักเท่าไรด้วย พอได้เจ้าตัวนี้มาแล้ว ก็พยามศึกษา นิสัยใจคอ แต่ที่สำคัญนะ ที่แตอยากบอกก็คือเจ้าบั๊กทำให้แต
ลืมเรื่องร้ายๆได้จริงๆ สนุกๆ และความมีสุขทุกครั้งที่ได้เล่นกับเค้า
แต่ด้วยความที่แตไม่มีความรู้เรื่องกระต่ายสักเท่าไร ก็เลยอาศัย INTERNETเอาคะ แล้วก็เจอ เว็บ http://rabbit.thaipetlover.com/ เว็ปนี้ช่วยแตได้มาก
มายเลยคะ ทำให้ได้รู้ว่าจริงๆแล้ว กระต่าย เค้าคิดยังไงกันถ้าเค้าทำแบบนี้ ทำให้รู้ว่าต้องทำยังไงบ้าง ที่สำคัญเลยนะคะ เวลาที่มีเพื่อนๆให้บอร์ด มากมาย คอย
ตอบคำถาม คอยให้กำลังใจซึ่งกันและกัน อบอุ่นมากๆเลยนะคะ ดีใจจังที่ได้เลี้ยงเจ้าบั๊กตัวแสบ ดีใจมากมายที่ได้ รู้จักได้คุยกับเพื่อนๆในบอร์ด
ขอบคุณทุกคนนะคะ ขอบคุณจริงๆ
3月31日 เ รื่ อ ร า ว ดี ๆ ที่ เ กิ ด ขึ้ น จ ริง ๆเ รื่ อ ง ร า ว ดี ที่ เ กิ ด ขึ้ น จ ริ ง ๆ
โอ๊ตจ๋า ทำ spaces เนี้ยะมันก็ยากเหมือนกันเนอะ แตนั่งงมมานานแล้วเพิ่งจะได้เนี้ยะ นี่ก็ตี2.53แล้ว มีเรื่องจะเล่าให้ฟังอยากฟังไหม เริ่มเลยละกัน ณพรลิขิตพรลิขิตหนึ่ง มีผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนซุ่มซาม เปิ่ลๆ ใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่คาดหวังอะไรมากมาย และผิดหวังกับความรักมาหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่เคย กลัวที่จะมีรักใหม่ เธอคิดอยู่ในใจตามแบบฉับบของตัวเธอว่า " แม่งมันจะมีไหมวะไอ้คนที่เค้าบอกว่า เป้นคนที่คนบนฟ้าส่งมาเพื่อให้รักกัน " และเรื่องราวชีวิตของเธอก็ได้ผ่าน มาเจอชายหนุ่มคนหนึ่ง ที่เปลี่ยนชีวิตของเธอไป เธอเจอเค้าทาง MSN ซึ่งรู้กันดีอยู่แล้วว่า เรื่องราวในนี้ส่วนใหญ่มีแต่ความหลอกล่วง แต่ชายหนุ่มคนนี้ก็พิสูทธิ์ให้หญิงสาวคน นี้เห็นว่า " แม่งมันจะมีไหมวะไอ้คนที่เค้าบอกว่า เป้นคนที่คนบนฟ้าส่งมาเพื่อให้รักกัน " มันมีจริง ชายหนุ่มเฝ้าทุ่มเททุกอย่างเพื่อให้หญิงสาวเห็นว่าเค้ารักเธอจริงๆ แต่ทั้งๆ ที่เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่าชายหนุ่มรักเธอจริง แต่เธอก็ยังไม่ยอมเปลี่ยนนิสัยแย่ๆที่เป็นอุปสรรค์ต่อความรักของเค้าและเธอ หล่อนยังใช้ชีวิตเดิมๆ จนทำให้ทั้งเค้าและเธอต้อง ทะเลาะกันหลายครั้งและในทุกครั่ง เธอต้องพูดจาประชดประชัน พูดจาเพื่อทำให้อีกคนเสียใจ เรื่องมันเป็นแบบนี้มานาน จนมีหลายครั้งเกือบแตกหัก แต่ในใจจริงๆแล้ว เธอ ก็รักชายหนุ่มคนนี้ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด วันนี้เธอจึงบอกกับตัวเองว่า สิ่งที่ฉันเคยสัญญาเอาไว้ฉันจะพยามทำ ถึงแม่ว่ามันจะยากเย็นเท่าไรก็ตาม ฉันจะพยามไม่ให้อารมณ์อัน เชียวกราดมาทำลายความรักครั้งนี้อีก ฉันต้องย้ำเตือนในใจเสมอว่า ฉัน มีสิ่งที่มีค่าที่สุดแล้ว อย่าโยนมันทิ้ง และที่สำคัญฉันรักเธอนะ มีคนอีกเป็นล้านคนไม่มีเหตุที่เธอต้องเลือกฉัน ตกลกคือพรมลิขิตใช่ไหม โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกันเนิ่นนานถึงจนวันตาย แตขอได้ไหม ขอบคุณนะโอ๊ต ขอบคุณจริงๆ แตรักโอ๊ตจ๋านะ |
'
เ พื่ อ ร อ ใ ห้ อ า ห า ร ย่ อ ย เ ส ร็ จ '
แ ร ก แ ล ะ รู ป ที่ ส อ ง
ม า ใ ห้ ดู กั น จ้ า 
|
|
